Oppassen: uitverkoop

‘Geen haast, maar wees alert!’ is het motto in deze, want als je wacht tot 1 juli – een datum die er tijdens mijn kinderjaren door m’n moeder is ingegoten – grijp je naast de leuke dingen. ‘Leuke dingen?’, zei u?

Vanaf de derde week van mei begon het al in de PC Hooftstraat. Echter: niks leuke dingen, maar veel spullen in de rekken die verdacht veel leken op de rommel die vorig jaar ook al in de uitverkoop hing. Vaak ook nog spullen die helemaal niet bij de desbetreffende winkel en/of het merk horen. Oftewel: speciaal ingekocht voor de koopjesjagers. Schoenenwinkels, u zult het herkennen, zijn hierin de grootste boeven. Hier wemelt het ineens van die houten rekken met kromgetrokken, vreemde schoenen, met kleuren en patronen die volgens mij nog nooit ‘in’ zijn geweest. Alleen in het vak met maat 49 ligt nog wel eens een leuk, ‘gewoon’ model.

Eigenlijk vind je het als koper ook gênant; de uitverkoop. Je hebt vrijwel altijd het gevoel dat het winkelpersoneel met enig dédain naar je kijkt. Hun blik verraadt hun gedachtes; ‘typisch een uitverkoop-koper, waar was je twee maanden geleden?’.

De grote vraag is hoe lang het spel van seizoenen en uitverkoop nog stand kan houden. Natuurlijk zullen er typische seizoensproducten blijven en is mode ook weer een keer ‘uit de mode’, maar het is overal in de wereld wel ergens mooi weer en we reizen ons suf. Wie zegt dat we ons zomergoed al gekocht hadden moeten hebben; Zara presenteert bijvoorbeeld dertien collecties per jaar. Hoe lang zullen de klanten nog meedoen met het ‘begin van het seizoen’, wanneer ze worden binnengehaald in een prachtige ambiance met vriendelijk, voorkomend personeel en met het ‘einde van het seizoen’ waarin ze als tweederangs consumenten worden afgedankt in een lelijke winkel met vaak onaardige gezichten erin. Ik kan alleen maar één ding hopen: dat dit spel eens zal zijn ‘uitverkocht’...