Is narrowcasting volwassen geworden?

Zo willen voornamelijk reclame- en marketing bureaus (internationaal gezien) nogal eens iets aparts inzetten en het dan digital signage noemen. Het laatste voorbeeld is dat er in opdracht van een fabriknt van deodorant een aantal mensen in de Metro van Londen een jasje aan hadden met een LCD scherm in de oksel. Terwijl ze van het ene naar het andere station reisden konden passagiers genieten van reclame (de modellen stonden, dus met de arm omhoog om zich vast te houden).

De reacties waren gemengd: sommige mensen vonden het een leuke gadget, anderen was het niet eens opgevallen welke reclame er op draaide.

Dit soort fratsen zorgt er volgens mij voor dat de retailer narrowcasting blijft zien als een leuke gadget, en niet als serieus reclame middel.