Weblogartikel
Is Narrowcasting wel iets voor winkels?
Dit ‘nieuwe medium’ lijkt wat uit de gratie geraakt! De relatief geringe deelname uit retailkringen van het Narrowcasting & Instore Event 2007 zou dat aan kunnen geven. Blijkbaar zijn veel retailers er achter gekomen dat dit novum niet de extra geldstromen gaat opleveren die ze nog maar een paar jaar geleden verwachtten.
Dat is lastig voor de aanbieders van deze technologie die zich blijkbaar nu eendrachtig op de diensten- en overheidsector storten, maar wel heilzaam voor de kansen van beeldschermen in de winkel. Die beeldschermen kúnnen wel degelijk een belangrijke rol spelen binnen het winkelbeeld, maar we moeten dan, behoudens uitzonderingen, niet meer spreken over ‘Narrowcasting’, maar over ‘Digital Signing’.
We moeten gewoon terug naar ‘AF’, en naar wat we eigenlijk willen met retailing: “Het samenstellen en aanbieden van op de consumentenbehoefte afgestemde, vraagverwante, assortimenten in een daartoe passende aanbodomgeving”.
Bij die aanbodomgeving gaat het vervolgens om de manier waarop deze door de klant wordt beleefd (Winkelbeeld, Winkelsfeer) en wat we eraan doen om dat te bereiken: “Visual Merchandising”. Dat laatste natuurlijk niet in de beperkte vorm van ‘etalage en decoratie’, maar als “Integratie, op continue basis, van communicatieve, logistieke en bouwkundige aspecten tot een voor elke specifieke vestiging optimale combinatie binnen het kader van de gekozen winkelformule”.
Narrowcasting, een mix van Entertainment, Nieuws en Commercials, gericht op bestaande klantenstromen, heeft hiermee niet zoveel te maken. Narrowcasting wordt immers ingezet als reclame of sales promotion medium voor merken die niet noodzakelijkerwijs ter plekke worden aangeboden. Daarmee vormt Narrowcasting wel een onderdeel van het winkelbeeld, die beeldschermen zie je niet over het hoofd, natuurlijk, maar het is nóch een onderdeel van Visual Merchandising, nóch van de Communicatiemix van de winkel. Bij Narrowcasting wordt simpelweg de opgewekte klantenstromen van de betrokken winkelformule gebruikt als communicatiedoelgroep voor merkreclame. Hoe gerichter die klantenstromen, des te ‘Narrower’ die communicatiedoelgroep.
Je kunt je gevoeglijk afvragen of die klantenstromen bij Albert Heijn, waar het gros van alle Nederlanders binnenloopt, eigenlijk wel ‘Narrowcasting’ kán opleveren. En of het dan niet handiger is om gewoon televisiezendtijd te kopen op willekeurige zender. Dat is vast veel goedkoper dan alles wat je kunt verzinnen voor uitzendingen in een supermarkt. Maar aan de andere kant zijn de klantenstromen binnen winkels met een meer specifiek koperspubliek waarschijnlijk weer te klein om narrowcasting hier rendabel in te zetten. Kortom, ik snap wel dat retailers wegblijven bij ‘narrowcasting’.
Digital Signage is een heel ander verhaal: “Het gebruik van beeldschermen als dynamisch medium (dynamic displays) bínnen een winkel, deels om klanten (interactief) informatie te verstrekken, deels om producten en productacties te promoten (in-store promotion), deels als bepalend element voor de sfeer binnen een winkel of een specifieke afdeling binnen die winkel (winkelbeleving)”. Dát gebruik is veel interessanter voor retailers, en het is vreemd dat er op díe manier niet vaker gebruik van wordt gemaakt. Misschien lijkt het in eerste instantie té veel op de videobeeldschermen die al vele jaren onze “Blokkers” sieren, of komt de fantasie niet verder dan een dynamische vervanging van sfeerposters en actieborden die al jaren worden gebruikt. Toch biedt de techniek én de software die voor ‘Narrowcasting’ is ontwikkeld, nieuwe mogelijkheden om voor klanten de juiste ‘aanbodomgeving’ te scheppen. Juist de mogelijkheid om bij Digital Signage de content deels centraal aan te leveren, deels lokaal aan te passen aan plaatselijke gebeurtenissen en de locale weersomstandigheden zijn buitengewoon handig voor een winkelformule die haar winkels optimaal wil afstemmen op locale mogelijkheden. Franchise formules bezitten hiermee een medium wa
Dat is lastig voor de aanbieders van deze technologie die zich blijkbaar nu eendrachtig op de diensten- en overheidsector storten, maar wel heilzaam voor de kansen van beeldschermen in de winkel. Die beeldschermen kúnnen wel degelijk een belangrijke rol spelen binnen het winkelbeeld, maar we moeten dan, behoudens uitzonderingen, niet meer spreken over ‘Narrowcasting’, maar over ‘Digital Signing’.
We moeten gewoon terug naar ‘AF’, en naar wat we eigenlijk willen met retailing: “Het samenstellen en aanbieden van op de consumentenbehoefte afgestemde, vraagverwante, assortimenten in een daartoe passende aanbodomgeving”.
Bij die aanbodomgeving gaat het vervolgens om de manier waarop deze door de klant wordt beleefd (Winkelbeeld, Winkelsfeer) en wat we eraan doen om dat te bereiken: “Visual Merchandising”. Dat laatste natuurlijk niet in de beperkte vorm van ‘etalage en decoratie’, maar als “Integratie, op continue basis, van communicatieve, logistieke en bouwkundige aspecten tot een voor elke specifieke vestiging optimale combinatie binnen het kader van de gekozen winkelformule”.
Narrowcasting, een mix van Entertainment, Nieuws en Commercials, gericht op bestaande klantenstromen, heeft hiermee niet zoveel te maken. Narrowcasting wordt immers ingezet als reclame of sales promotion medium voor merken die niet noodzakelijkerwijs ter plekke worden aangeboden. Daarmee vormt Narrowcasting wel een onderdeel van het winkelbeeld, die beeldschermen zie je niet over het hoofd, natuurlijk, maar het is nóch een onderdeel van Visual Merchandising, nóch van de Communicatiemix van de winkel. Bij Narrowcasting wordt simpelweg de opgewekte klantenstromen van de betrokken winkelformule gebruikt als communicatiedoelgroep voor merkreclame. Hoe gerichter die klantenstromen, des te ‘Narrower’ die communicatiedoelgroep.
Je kunt je gevoeglijk afvragen of die klantenstromen bij Albert Heijn, waar het gros van alle Nederlanders binnenloopt, eigenlijk wel ‘Narrowcasting’ kán opleveren. En of het dan niet handiger is om gewoon televisiezendtijd te kopen op willekeurige zender. Dat is vast veel goedkoper dan alles wat je kunt verzinnen voor uitzendingen in een supermarkt. Maar aan de andere kant zijn de klantenstromen binnen winkels met een meer specifiek koperspubliek waarschijnlijk weer te klein om narrowcasting hier rendabel in te zetten. Kortom, ik snap wel dat retailers wegblijven bij ‘narrowcasting’.
Digital Signage is een heel ander verhaal: “Het gebruik van beeldschermen als dynamisch medium (dynamic displays) bínnen een winkel, deels om klanten (interactief) informatie te verstrekken, deels om producten en productacties te promoten (in-store promotion), deels als bepalend element voor de sfeer binnen een winkel of een specifieke afdeling binnen die winkel (winkelbeleving)”. Dát gebruik is veel interessanter voor retailers, en het is vreemd dat er op díe manier niet vaker gebruik van wordt gemaakt. Misschien lijkt het in eerste instantie té veel op de videobeeldschermen die al vele jaren onze “Blokkers” sieren, of komt de fantasie niet verder dan een dynamische vervanging van sfeerposters en actieborden die al jaren worden gebruikt. Toch biedt de techniek én de software die voor ‘Narrowcasting’ is ontwikkeld, nieuwe mogelijkheden om voor klanten de juiste ‘aanbodomgeving’ te scheppen. Juist de mogelijkheid om bij Digital Signage de content deels centraal aan te leveren, deels lokaal aan te passen aan plaatselijke gebeurtenissen en de locale weersomstandigheden zijn buitengewoon handig voor een winkelformule die haar winkels optimaal wil afstemmen op locale mogelijkheden. Franchise formules bezitten hiermee een medium wa
