Een juweel van een branche

Hij hoeft ook niet op jacht te gaan naar een hoge omzetsnelheid, want de marges zijn groot genoeg om ook bij een gemoedelijk aantal verkopen per week van een gezonde bedrijfsvoering verzekerd te zijn. Kortom: een juweel van een branche.

Maar het is niet alles goud wat er blinkt. De juwelier heeft een aanzienlijk kapitaal nodig om een deugdelijk assortiment te kunnen tonen. Als hij vier serieuze horlogemerken voert (en er zijn er enige honderden) en acht merken sieraden, ligt er op elk willekeurig ogenblik al gauw voor een bedrag tussen de 500.000 en een miljoen euro in de kluis. En niet alleen dit vermogensbeslag kost geld, de aankleding, de beveiliging van het pand (zo klein als het soms dan ook is) én de enorme verzekeringspremie slaan ook een forse bres in het exploitatieplaatje. Bedenk dan ook dat er geen branche is die zo veelvuldig het slachtoffer is van gewapende overvallen en het beeld wordt al minder stralend.

En er is meer. Ook in deze voor het oog zo glimmende branche is de concurrentie hevig, niet in de laatste plaats doordat internet de consument de weg wijst naar voordelige aanbieders (kijk maar eens op www.watch.de). Er is bijna geen klant meer die niet om een forse korting vraagt als hij een prijzig horloge of sieraad wil aanschaffen. Bovendien worden kostbare horloges met tienduizenden tegelijk vervalst.

Je zou zeggen dat met zulke bedreigingen de juweliers alles uit de kast halen om hun klanten te binden. Door persoonlijke relatiemarketingprogramma’s of het organiseren van speciale shows. In de praktijk valt dat erg tegen. De top van de branche legt traditioneel de cliëntèle in de watten, maar de subtop laat de veranderingen op retailgebied min of meer gelaten over zich heen komen. Die groep juweliers klaagt over hun omzet en de krimpende marges. Het is vreemd dat er zoveel stil blijven zitten. Want ook in deze branche zie je de oudste retailwet van allemaal: als je niks onderneemt, ben je straks ondernemer af.