Weblogartikel
Walmartiziation
Wat kunnen we leren van de Amerikaanse markt en in het bijzonder van WalMart? Professor Edward Mclaughlin van Cornell University was afgelopen oktober in Nederland en had wel een zeer interessante theorie over de wijze waarop WalMart als value, oftewel discount, retailer in de USA bevochten wordt.
Als eerste vaststelling zie je dat wereldwijd discount retailers langzaam maar zeker value aan het toevoegen zijn. Vers bij Aldi, merken bij Lidl en organic producten zoals bananen bij WalMart.
Langzaam maar zeker verdwijnt hierdoor het lage prijsimago en het hoge groeitempo van deze aanbieders. Gevolg; een afstraffing op de beurs!
Maar voorlopig hebben de service supermarkten nog ernstig last van deze discount aanbieders en zoeken en masse een weg uit de verloren strijd met de giganten. Het antwoord dat Whole Foods Market, Wild Oats, Wegmans, Waitrose of Eko Plaza hebben is een waar festijn van organic, home meal replacements en top of the bill presentaties en producten te organiseren. Niet concurreren op prijs maar op echte toegevoegde waarde. Dit overigens tegen topprijzen. Het lijkt een succesvolle strategie te zijn maar er zit een addertje onder het toch al zo kort gemaaide gras; met deze strategie spelen de aanbieders recht in de kaart van de, door de beurs geplaagde, WalMart of in onze contreien, Aldi Lidl en mischien wel Jumbo. De verloren ruimte tussen de prijsimago’s van enerzijds de discounters en anderzijds de service aanbieders wordt niet gerepareerd door een prijsverlaging van de discounters maar door een sterke verhoging van het prijsimago van de rest!
Ik ben benieuwd naar de Nederlandse situatie in 2007 nu Albert Heijn de prijsoorlog afzweert en de amateur topkokcompetitie van Nederland initieert met als imagobuilders de duurste toppers van Nederland; Kranenborg en Braakhekke.
Als eerste vaststelling zie je dat wereldwijd discount retailers langzaam maar zeker value aan het toevoegen zijn. Vers bij Aldi, merken bij Lidl en organic producten zoals bananen bij WalMart.
Langzaam maar zeker verdwijnt hierdoor het lage prijsimago en het hoge groeitempo van deze aanbieders. Gevolg; een afstraffing op de beurs!
Maar voorlopig hebben de service supermarkten nog ernstig last van deze discount aanbieders en zoeken en masse een weg uit de verloren strijd met de giganten. Het antwoord dat Whole Foods Market, Wild Oats, Wegmans, Waitrose of Eko Plaza hebben is een waar festijn van organic, home meal replacements en top of the bill presentaties en producten te organiseren. Niet concurreren op prijs maar op echte toegevoegde waarde. Dit overigens tegen topprijzen. Het lijkt een succesvolle strategie te zijn maar er zit een addertje onder het toch al zo kort gemaaide gras; met deze strategie spelen de aanbieders recht in de kaart van de, door de beurs geplaagde, WalMart of in onze contreien, Aldi Lidl en mischien wel Jumbo. De verloren ruimte tussen de prijsimago’s van enerzijds de discounters en anderzijds de service aanbieders wordt niet gerepareerd door een prijsverlaging van de discounters maar door een sterke verhoging van het prijsimago van de rest!
Ik ben benieuwd naar de Nederlandse situatie in 2007 nu Albert Heijn de prijsoorlog afzweert en de amateur topkokcompetitie van Nederland initieert met als imagobuilders de duurste toppers van Nederland; Kranenborg en Braakhekke.
Weblog Ron Cijs
Retailstrateeg, onder meer verbonden aan adviesbureau Pluspoint.
