Trek aan de bel

Retail is en blijft een gevolg van wie we zijn en hoe we leven. We missen de kruidenier op de hoek, maar realiseren ons te weinig dat we zelf bij de supermarkt zijn gaan kopen. Wij hebben de kleine zelfstandige detaillist de nek om gedraaid. Goede retail reageert of ‘pro-activeert’.Slechte retail volgt, vaak te langzaam, want ‘het gaat toch goed’. We hebben ze zien komen, we hebben ze zien gaan: bedrijven als Kreymborg, Amici, Edah en Megapool. Om er een paar te noemen. Zij hadden geen relevantie meer voor de veranderde consument. En we zien ze elkaar verder afslachten: de supermarkten, de elektronicawinkels en binnenkort de telecomwinkels.
Vorig jaar was ik voorzitter van de verkiezing van de beste telecom retailer van het jaar en dit jaar was ik jurylid. De operators waren al de beste in de branche en zijn alleen maar beter geworden; kijk naar het prachtige concept van T-Mobile, de flagship store van Orange en de verschillende ontwikkelingen van KPN. Misschien nog niet top, maar actief, zoekend, geïnteresseerd in de markt en de mogelijkheden. Daarnaast zijn er de multibrand stores, zoals t for telecom, Phonehouse en Belcompany. Vorig jaar zei ik tijdens de prijsuitreiking dat het tijd werd voor echt retailen. Tot nu toe was het uitdelen geweest en was het geld wel heel makkelijk verdiend. Weldra echter raakt de markt verzadigd en verandert deze in een vervangingsmarkt. De vrouw als klant (toch altijd tachtig procent van de omzet bij een gemiddelde retailer) wordt verwaarloosd en de subsidies van de operators zal minder worden of verdwijnen. Nu, een jaar later, blijkt er bij deze retailers niets veranderd. Hun ‘mannenwinkels’ zijn nog steeds hetzelfde. Aangezien ze nauwelijks aan hun toegevoegde waarde en merkpersoonlijkheid hebben gewerkt, zal hun hetzelfde lot als de bruin- en witgoedsector beschoren zijn en eindigt het verhaal in een prijzenslag. Er resten alleen verliezers, met de consument voorop, want die zou echt wel wat leukers hebben gewild.

Michel van Tongeren