Branches?

De afgelopen week had ik een gesprek met Co Mast, directeur van videoketen MovieMax, en sinds kort ook van het ooit door Philips opgezette Videoland. Co is er niet alleen van overtuigd dat er toekomst is voor zijn ketens temidden van alle download geweld, hij weet ook precies hóe hij dat moet doen. Het gesprek had niet voor niets plaats in het eerste filiaal van een wel heel grootschalige formule: Hollywood Factory in Capelle aan den IJssel. Inmiddels is er ook een dergelijke beleveniswinkel in Eindhoven.
Dat gesprek leidde al snel tot de vraag wat er nu wel dan niet thuishoorde in winkels die tegenwoordig niet alleen video's (Dvd's) verhuren, maar ze vooral ook verkopen. Niet alleen die volledig vrijstaande Hollywood Factory, maar ook de binnen winkelcentra opererende MovieMax en Videoland winkels zullen steeds minder "producten" gaan verkopen, en steeds vaker "een gezellig avondje thuis!". Consumenten die voor veel of minder geld een home-cinema hebben gekocht, kunnen steeds meer voor de andere ingrediënten bij Co en zijn mensen terecht. Frisdrank, IJs en Popcorn kan gelijk worden meegenomen, maar ook boeken en tijdschriften completeren het aanbod al. Wellicht dat er uiteindelijk ook koude en warme snacks, tapas of drank aangeboden wordt, zodat alles voor dat "gezellige avondje" op één plaats beschikbaar wordt!

Is dat nu branchevervaging ten top?
Of zijn de acties van MovieMax gewoon gericht op het optimaal inspelen op de wensen van de klant?

Soms, beste lezers, lijkt het erop dat we ons als retailmarketeers drukker maken over die uit de Romeinse tijd stammende brancheindeling, dan over het daadwerkelijk creëren van een "sustainable competitive advantage" waarover we toch vooral zo graag praten. We willen wel zoveel mogelijk consumenten als klant, mits ze zich wel aan onze spelregels houden.
Of gaan we nu echt die stap van verkoop naar marketing eens maken, in de detailhandel?